“Yaslarımız parmak izlerimiz kadar kişiseldir” der Vamık Volkan ve devam eder; “nasıl yas tutacağımız, geçmişteki yitim öykülerimiz ve kaybedilen kişiyle olan ilişkimizin özellikleri tarafından belirlenir. Aynı aile içinde bile her bireyin kederi kişiseldir.”
Kayıp dediğimizde akla, hep sevilen bir nesne ya da kişinin kaybı gelir. Mantıksal çerçeveden baktığımızda durum her ne kadar böyle görünse de…
