“Sabah içimde öyle bir sıkıntıyla uyanıyorum ki sanki dünyanın en mutsuz insanı benim. Bu sıkıntıyı göğüs boşluğumda hissediyorum, elimle tutacakmışım kadar gerçek.İşe gitmem gerekiyor, bulduğum ilk kıyafeti üzerime geçiriyorum, nasıl göründüğümü hiç önemsemeden. Kimseyle zorunlu olmadığı sürece konuşmak istemiyorum.